ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΥΔΑΚΗΣ| «ΜΕ ΤΟΝ “ΚΟΝΤΕ ΣΠΟΥΡΓΙΤΗ” ΘΕΛΑΜΕ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΖΑΚΥΝΘΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ …Η ΤΕΧΝΗ ,Ο ΛΟΓΟΣ, ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ,ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΞΕΛΙΣΣΟΝΤΑΙ»

«Ο Κόντε Σπουργίτης είναι ένα νέο περιοδικό τριμηνιαίας κυκλοφορίας. Το πρώτο τεύχος βγήκε πριν το Πάσχα και υπάρχει εξαιρετική ανταπόκριση.

Είναι ένα περιοδικό που έχει αφετηρία τη ζακυνθινή παρακαταθήκη χωρίς να μένει στον τοπικιστικό του χαρακτήρα. Προσπαθούμε και έχουμε θέματα που συνδιαλέγονται με τους σύγχρονους προβληματισμούς. Δεν είναι αυτό το παλαιάς κοπής περιοδικό που δεν ήταν ενδιαφέρον για ένα ευρώ φάσμα της κοινωνίας.

Η μεγάλη επιτυχία του Κόντε Σπουργίτη, είναι ότι απευθύνεται στον νέο που είναι 25 ετών όσο και στις μεγαλύτερες ηλικίες.

Σαν πυρήνα συνεργατών επιλέξαμε ζακυνθινούς που έχουν παρελθόν και παρών, τη Πηνελόπη Αβούρη, το Διονύση Βίτσο.

Θελήσαμε να ξαναμιλήσουμε για τη ζακυνθινή παράδοση με μια νέα γλώσσα.

Υπάρχουν συντελεστές όπως ο Διονύσης Φλεμοτόμος, ο Διονύσης Μουσμούτης, άνθρωποι δηλαδή με τεράστιο βιογραφικό στο χώρο της τέχνης αλλά και των εκδόσεων.

Θελήσαμε να αποτίνουμε φόρο τιμής στον Ιωάννη Τσακασιάνο, έτσι αναλύουμε το λιμπρέτο της πρώτης οπερέτας που γράφτηκε στην Ελλάδα. Αυτός είναι ο Κόντε Σπουργίτης. Σώζεται όλος ο διάλογος τον οποίο και αναδημοσιεύουμε, έπειτα από πάρα πολλά χρόνια. Θελήσαμε να είναι το στίγμα μας με ένα τρόπο ελκυστικό. Σήμερα πλέον, ο τρόπος που ιδρύονται περιοδικά μυρίζουν ναφθαλίνη. Εμείς θέλαμε να δώσουμε κάτι μοντέρνο.

Έχουμε μια σταθερή στήλη, που θα φιλοξενεί   συνταγές από τη ζακυνθινή γαστρονομία, δίνοντας στο πρώτο τεύχος τη συνταγή για το ζακυνθινό αυγολέμονο.

Δύο πράγματα ήταν που έπαιξαν ρόλο, να προχωρήσω στην έκδοση του περιοδικού αυτού. Η βαθιά μου αγάπη για τον τόπο που ε χω μεγαλώσει , για τον τόπο  που μεγαλώνει η οικογένεια μου  και το δεύτερο είναι ,το χρέος που αισθάνομαι ,που είχα την ευλογία να ευημερήσω και να πλουτίσω ψυχικά και πνευματικά. Αυτό το χρέος πιστεύω, ότι είναι που πρέπει να επιστρέψουμε στον τόπο  μας. Πρέπει να δείξουμε, ότι η Ζάκυνθος υπάρχει πολιτισμικά και πολιτιστικά. Η τέχνη, ο λόγος, το πνεύμα, είναι πράγματα που εξελίσσονται. Η φιλοδοξία του Κόντε Σπουργίτη, είναι να δείξουμε στην νεότερη γενιά τη Ζάκυνθο και να την αγαπήσει. Ας  πατήσουμε στο χθες, ας δούμε το σήμερα και ας αναπτύξουμε το αύριο. Ας το κάνουμε, γιατί αυτό είναι το χρέος μας.

Ο πήχης μας είναι πολύ ψηλά, έχουμε πάνω από 25 συνεργάτες στο α΄ τεύχος και εκπροσωπείται όλο το φάσμα του λόγου και της τέχνης.

Το αφιέρωμα  για την πανδημία στο α΄τεύχος, αποτελεί μια μαρτυρία από όλη την Ελλάδα, που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς και μελέτης. Θέλαμε ένα περιοδικό, που δεν θα είναι εφήμερο, αλλά θα μπορεί να διαβαστεί και μετά 5 χρόνια και θα έχει ενδιαφέρον.

• Στο β΄τεύχος , θα έχουμε αφιέρωμα στα 200 χρόνια της ελληνικής επανάστασης και θα συνεχίσουμε να επιλέγουμε κορυφαίους συνεργάτες και από τη Ζάκυνθο.

Είμαι ενθουσιασμένος , σε ένα μήνα μέσα έχουμε διαθέσει τα 2/3 της α΄ κυκλοφορίας και ίσως μέσα στον Ιούνιο να χρειαστεί να κάνουμε και επανέκδοση. Είναι τιμή μας, που η ζακυνθινή κοινωνία το αγκάλιασε και υπόσχομαι στους αναγνώστες ότι όχι μόνο δεν θα τους απογοητεύσουμε αλλά θα τους εντυπωσιάσουμε ακόμη περισσότερο στα επόμενα τεύχη

Φιλοξενούμε στο α΄ τεύχος τη μετάφραση ενός αμερικανού λογοτέχνη που έχει σαν θέμα του, να μιλήσει για τη καταπίεση της μαύρης κοινωνίας στις ΗΠΑ, μέσα από ένα μύθο που ο Τζωρτζ Ουάσινγκτον,  δεν είχε δόντια αλλά οδοντοστοιχία μαύρη. Ο συγγραφέας διηγείται για κάθε δόντι την ιστορία του κατόχου του .

Δίνει μία πολύ ανθρώπινη προσέγγιση στην ανθρώπινη ζωή. Αυτό θελήσαμε να είναι το στίγμα του Κόντε Σπουργίτη. Ταξίδι μας είναι όλος ο κόσμος και όχι μόνο η Ζάκυνθος. Έχω μεγάλη αγάπη στη λογοτεχνία, εκδότης είμαι πάρα πολλά χρόνια, από το 2000.

Αυτή είναι η φιλοδοξία μας κι επίσης θέλω να ευχαριστήσω και τους συντελεστές για την έκδοση του περιοδικού Διονύση Φουρνογεράκη, Διονύση Κωνσταντόπουλο.

Δημιουργήσαμε ένα περιοδικό που μιλάει το ίδιο εύκολα, στον ακαδημαϊκό, όσο και στον απλό πολίτη. Πατάει σε ένα ευρύ φάσμα και η ελπίδα μας είναι, να το αγκαλιάσει η γενιά των 25-30. Ζητώ από όλους να μας διαβάσουν να μας κρίνουν και αν ταιριάζουν τα χνώτα μας, να μας ακολουθήσουν σε αυτό το ταξίδι που θα είναι πολύ ενδιαφέρον».

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ